خدایا کیست که وارد بر تو شد و درخواست مهمانی کرد
و تو مهمان نوازی نکردی و آن کیست که به امید
عطای تو به درگاهت آمد و محرومش ساختی
آیا رواست که من از درگاهت محروم برگردم
در حالیکه من مولایی معروف به لطف و

تنها چیزی که اجمالا میدانیم رخ داده این است که دو طرف برای زمانی حدود 7 ماه مذاکرات را در قالب یک توافق موقت جدید تمدید کردهاند. توافق سیاسی هم تنها یک گمانه زنی بود. وین این بار نیز همانند 4 ماه قبل آبستن یک خبر بزرگ نبود. شاید اگر در میان مذاکره کنندگان کسی به خرافات اعتقاد داشته باشد؛ پیشنهاد برگزاری مجدد مذاکرات در ژنو را مطرح کند. وین طلسم شده است.
از 3 آذر 1392 (24 نوامبر 2013) تا روز گذشته دقیقا یک سال گذشت و 10 دور مذاکره میان ایران و 1+5 در وین برگزار شد اما هر 10 بار مذاکره منجر به گشایشی برای تحقق توافق جامع نشد. براساس توافق ژنو، گام نخست این توافق باید 6 ماه به طول میانجامید. 4 ماه قبل این 6 ماه به پایان رسید. اما طرفین که 6 دور مذاکره را در وین انجام داده بودند؛ نتوانستند به توافق جامع برسند. نهایتا توافق ژنو با اضافه کردن تعهدات جدیدی برای ایران، 4 ماه دیگر تمدید شد. در این 4 ماه نیز 4 دور مذاکره دیگر در وین انجام شد. البته در این میان مذاکراتی در نیویورک و مسقط هم برگزار شد اما در مجموع دیروز، 3 آذر 1393 یعنی 24 نوامبر 2014 که روز پایانی توافق 4 ماهه بود؛ باز هم دود سفید از دودکش مذاکرات بیرون نیامد. باز هم مذاکرات برای رسیدن به توافق جامع به شکست انجامید و باز هم طرفین به توافق ژنو پناه بردند چون هیچکدام مایل به اعلام شکست مذاکرات نبودند.
و در آخر فقط می توانم شعر آقای قزوه را بگذارم:
دقیقه ی نود
همى هواى تو دارم بسر دقیقه دقیقه
که در لقاى تو دارم سفر دقیقه دقیقه
بدین امید سر آید شبم که در سحرش
مگر به روى تو افتد نظر دقیقه دقیقه
خیال وصل توام ار نبود آب حیاتم
فغان ز آتش سوز جگر دقیقه دقیقه
چه خون دل که خورد باغبان تا که دهد
نهال باغ امیدش ثمر دقیقه دقیقه
چگونه رسم قرارم بود که از رسمت
جهان شود همه زیر و زبر دقیقه دقیقه
چه طلعت است که هر جلوه اش ببار آرد
دوباره عالم بى حد و مر دقیقه دقیقه
چه ملکت است که با نظم خاص از هرسو
قواى بى عدد آید بدر دقیقه دقیقه
هزار مرحله را پشت سر نهادم و دارم
هزار مرحله خوف و خطر دقیقه دقیقه
دل فگار من و زلف چنبرین نگارم
کند حکایت از یکدگر دقیقه دقیقه
که قدر لذت سوز و گداز را داند
فتد چو مرغک بى بال و پر دقیقه دقیقه
به کام دل برسیدن شگفت پنداریست
که میزند به تن و جان شرر دقیقه دقیقه
بطوف کعبه عشق است آسمان و زمینش
چنانکه انجم و شمس و قمر دقیقه دقیقه
نه ساز عشق که با عقل و نفس دمساز است
به رقص آمده کوه و کمر دقیقه دقیقه
حدیث عشق اگر خواهى از حسن آموز
که درس عشق نماید زبر دقیقه دقیقه
امروز پیاده روی اربعین را از شبکه سه پخش مستقیم داشتند نشان میدادند.دلم رفت به هوای پیاده روی سال گذشته و گرفت.حسین جان امسال هم ما رو می طلبی!!!

رهبر انقلاب: ملت ایران باید خود را قوی کند؛ این حرف من است... اگر یک ملتی به خود نیاید، خود را قوی نکند، دیگران به او زور میگویند... بعضی ملتها هستند که تا قوی شدن، فاصلهی زیادی دارند؛ امیدی وجود ندارد که بخواهند در خود آن نیرویی را که بتوانند مقابله کنند با زورگویان و گردنکلفتهای عالم، ایجاد کنند؛ اما ملت ما اینجور نیست؛ ما اولاً استعداد قوی شدن، زیاد داریم؛ امکانات و ظرفیتها هم زیاد داریم؛ ملت ما به سمت اقتدار ملی هم راه افتاده است و راه زیادی پیموده است. ۹۳/۱/۱
حسین ای درس آموز شهادت
بسیجی از تو آموزد شهادت
به روی سینه و پشت بسیجی
نوشته یا زیارت یا شهادت
سلام، هفته پرافتخار بسیج بر بسیجیان دلاور مبارک باد.
لطف حسین ما را تنها نمیگذارد
گر خلق وا گذارد، او وا نمیگذارد
او کشتی نجات و کشتی شکسته ماییم
مولا به کام غرقاب مارا نمیگذارد
هل من معین او را باید جواب دادن
شیعه امام خود را تنها نمیگذارد
زهرا به دوستانش قول بهشت داده است
بر روی گفته خویش او پا نمیگذارد
ما و فسرده حالی مولا نمیپسندد
مسکین و دست خالی مولا نمیگذارد
از بس گناهکاریم ما مستحق ناریم
باید که سوخت مارا زهرا نمیگذارد
شعری زیبا و خواندنی از شاعر متعهد سید رضا مؤید
امام صادق (علیه السلام):
مَا مِنْ أَحَدٍ یَوْمَ الْقِیَامَةِ إِلَّا وَ هُوَ یَتَمَنَّى أَنَّهُ
زَارَ الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ ع لَمَّا یَرَى لِمَا یُصْنَعُ بِزُوَّارِ
الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ مِنْ کَرَامَتِهِمْ عَلَى اللَّهِ
هیچ کس نیست در روز قیامت مگر اینکه آرزو می کند ای کاش امام حسین علیه
السلام را زیارت کرده بودم آن هنگامیکه می بیند که با زوار امام حسین علیه
السلام چه می کنند، چقدر نزد خداوند مورد کرامت واقع می شوند. (وسائل
الشیعه/ ج14/ص424)
امام حسین (علیه السلام):
وَ حَقیقٌ عَلَى اللّهِ اَنْ لا یَاْتیَنى مَکْرُوبٌ اِلاّ
اَرُدُّهُ وَ اَقْلِبُهُ اِلى اَهْلِهِ مَسْرورا؛
بر خداوند است که هیچ گرفتارى به زیارت من نیاید مگر آن که او را
شادمان بازگردانم و به خانواده اش برسانم. (ثواب الأعمال و عقاب الاعمال ص 98)
امام صادق (علیه السلام):
لا
تَدَع زیارَةَ الحُسَینِ بنِ عَلىّ علیه السلام و مُر اَصحابَکَ بِذالِکَ،
یَمُدُّ اللّه فى عُمرِکَ و یَزیدُ اللّه فى رِزقِکَ و یُحییکَ اللّه
سَعیدا و لاتَموتُ اِلاّ سَعیدا و یَکتُبکَ سَعیدا؛
زیارت
امام حسین علیه السلام را رها نکن و دوستان خود را هم به آن سفارش کن، که
در این صورت، خداوند عمرت را طولانى و روزى ات را زیاد مى کند و زندگى ات
را همراه با سعادت مى کند و جز سعادتمند نمى میرى و نام تو را در شمار
سعادتمندان، ثبت مى کند. ( کامل الزیارات ص 152)
اللهم ارزقنا زیارت الحسین (علیه السلام) فی الدنیا و شفاعة الحسین (علیه السلام) فی الاخرة.
اگر تقوا نباشد، همه کارها خراب است. وقتی تقوا بود، هر تصمیمی که انسان میگیرد و هر حرفی که میزند، برای مصلحت مردم و رضای خداست. در این صورت صراط مستقیم پیموده خواهد شد. وقتی تقوا نباشد، انسان از روی عصبانیت و کینهورزی و طمع حرف میزند یا اقدام میکند یا دستور میدهد یا حکم میکند.

آن چهرهی مظلوم بی صدای سر به زیرِ منفعلی که از امام سجاد درست کردند به
کلی برخلاف واقع است؛ چهرهی حقیقی امام سجاد علیهالصّلاةوالسّلام چهرهی
یک مبارز قهرمان خستگیناپذیر آشتیناپذیر پیگیری است، که با تدبیر تمام،
با دقت کامل راهها را میشناسد و انتخاب میکند و به سمت هدفها این راهها
را میپیماید، خودش خسته نمیشود و دشمن را خسته میکند؛ و نتیجه هم این شد
که بالأخره دشمن خستهی شکست خورده - یعنی دستگاه اموی - وقتی هیچ کار
دیگر نتوانست بکند، متشبث شد به مسموم کردن امام سجاد، و آن حضرت را مسموم
کرد و این امام بزرگوار و عزیز بعد از یک عمر پربرکت پرمبارزهی پرتلاش
مقدس سر تا پا نورانی جوار پروردگار را زیارت کرد و به عالم قدس و رضوان
الهی پرواز کرد. این خلاصهی زندگی امام سجاد است.